GÜÇ İNSANI ZALİMLEŞTİRİR

Her mazlum kendi zalimini oluşturur…

Hayatının bir yerlerinde güçsüz düştüğü anlar olur insanın. Gücümüzün yetmediği yerdeki tepkilerimiz nasıldı? İlk mazlum olduğumuz yerden sonra elimize geçen güçle nasıl davrandık? Okuldaki çocuklardan dayak yiyip bahçedeki köpek yavrusundan hıncımızı aldığımız noktaya bakarak başlamalı insan. Ya da iş yerindeki müdürümüze karşı susmalarımız ve iş arkadaşlarımıza adaletsiz iş paylaşımı yaparak sesimizi yükselttiğimiz yere mi bakmamız lazım? Evdeki huzursuzluğun, eşimizle olan kötü ilişkimizin sebebi neydi? Çocuklarımız… Gücümüzün yettiği evladımıza mı yükseldi sesimiz…

Her şey her şeyle ilişkili…

En güçsüz olduğumuz yerdeki tepkilerimiz, güçlü olduğumuz yerdeki merhametimizi belirler. Beş kişi iken bir adama dayak atmak mı marifetimiz… Yoksa savunmamız gereken kişileri, değerleri korurken yalnız kaldığımızda duruşumuzu sergilemek mi kıymetli olan.  En korktuğu yerde verilmesi gereken tepkiyi vermek cesur yapar insanı. Aslında cesaretimiz arttığında gücümüzün olduğu yerde merhametimiz artar. Ölçümüz varsa israf etmeyiz, aşırıya kaçmayız bu hayatta… Gücümüzün arttığı yerde güç israfı zalimleştirir insanı… Cesaretinin kırıldığı yerde mazlum olmaya başlar insan.

Hayatta sınırları olmalı insanın…

İnsan sınırını koruyamazsa mazlum konuma düşer. Ya da sınırını aştığı yerde zalim olmaya başlar. İnsanoğlunun yaradılışında denge var. Her ilişki, her iletişim dengede başlar. Çevremizde baktığımız her güzel ve iyi ilişkide denge var. Her avantaj dezavantajı ile var edilmiş. Durağan olmayan insanoğlunun değişkenlik gösteren hayat çizgisinde, denge boyutunda gizlenmiş başarı ve mutluluğu. Bir yerlerdeki mazlum konumunu değiştirdiğinde, farkına varmadan zalimleştiği bir yeri düzelir hayatında. Gücü varsa sakınmalı insan zarar vermemek için. Ve sabretmeli kendinden güçsüze, merhamet gösterebilmeli. O zaman hayatında adaletsizliğe uğradığı yerde düzelmeler başlar. Adalet hak edene hak ettiğini hak ettiği zaman hak ettiği ölçüde vermektir. Adaletli algıladığında dengeye gelir insan… İşte o zaman hayattaki ilişkilerimizde aktarımımız adaletli olur…

POWER MAKES PEOPLE CRUEL

Every oppressed creates own oppressor.

At some point in our life, there are moments when we feel powerless. How did we react when we were powerless? How did we behave with the power we had after the first time we were oppressed? One should start by looking at the point where we were beaten up by the kids at school and took our anger out on the puppy in the street. Or should we look at the place at work where we raised our voices against our manager and unfair division of labor to our coworkers? What was the reason for the unrest at home, for our bad relationship with our spouse? Our children.... Did we raise our voices when we were strong and they were weak, too....

 

Everything is related to everything...

Our reactions at times  when we are the weakest, determine our compassion when we are strongest. Is it our ingenuity to beat a man when there are five of us... Or is it that matters most;  to show our stance when we are all by ourselves,  while protecting the people and values we need to defend.  Giving the reaction that needs to be given where one is most afraid makes one brave. In fact, when our courage increases, our compassion also increases in areas of life where we have power. If we have rules, we don't waste things that are given, we don't overdo things in this life... Wasting power where our power increases makes a person cruel...Where one's courage is broken, one starts to be oppressed.

One must have limits in life...

If a person fails to maintain his limits, he becomes an oppressed person. Or where he exceeds his limit, he becomes an oppressor. There is balance in the creation of human beings. Every relationship, every communication starts in balance. There is balance in every beautiful and good relationship we look around us. Every advantage is created with its disadvantage. The success and hidden in the balance dimension in the changing life line of non-static human beings. When the oppressed somewhere changes  position, a part of his/her life where he/she has become cruel without realizing it improves. If one has the power, one should avoid doing harm. And should be patient and show mercy to those weaker than himself.

Then improvements begin in the parts of his life where he has suffered injustice.

Justice is to give to those who deserve what they deserve, when they deserve it, to the extent they deserve it... When a person perceives justice, he comes to balance... then our transmissions in our relationships in life will be just...